Ανοικτή συζήτηση με εργαζόμενους σε Καθαριότητα, Πράσινο και Ύδρευση πραγματοποίησε η «Δράση»

Aνοιχτή συνάντηση  με εργαζόμενους του Δήμου στις Υπηρεσίες Καθαριότητας – Πρασίνου και Ύδρευσης, πραγματοποίησε η Κίνηση Δημοτών «Δράση για μια άλλη πόλη»  στα γραφεία της, στην οδό Αναπαύσεως την Τετάρτη 18 Μαΐου , σε μια συζήτηση που ξεπέρασε τις δυόμισι ώρες!

Την αντιπροσωπεία της Δράσης  αποτελούσαν οι δημοτικοί σύμβουλοι Γιάννης Τσούτσιας, Μαρίνα Παπαχριστοδούλου, Μάρκος Κρητικός καθώς και ο Λάμπης Λαζάνης. Από την πλευρά των εργαζομένων, στο ισόγειο του κτηρίου, συμμέτοχοι στη συζήτηση ήταν ο προϊστάμενος της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος & Πολιτικής Προστασίας  Σωκράτης Κουκλάδας, η προϊσταμένη του Τμήματος Αστικού Περιβάλλοντος & Πρασίνου Αγγελική Παπαγεωργίου, ο πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων του Δήμου  Σπύρος Τσιρίκος και τουλάχιστον 25 εργαζόμενοι, διαφόρων ειδικοτήτων. Αναλόγως, στα γραφεία της Ύδρευσης, ο Διευθυντής Τεχνικών Υπηρεσιών Τρύφων Μαρτιγόπουλος  ξενάγησε τους εκπροσώπους της «Δράσης» στο  master room της Υπηρεσίας, όπου και παρακολούθησαν παρουσίαση του νέου ψηφιοποιημένου συστήματος παρατήρησης των υδρομετρητών του Δήμου, μέσω του οποίου η Υπηρεσία έχει ανά πάσα στιγμή εικόνα του δικτύου της πόλης και κάθε υδρομετρητή, ενώ ο κάθε καταναλωτής, μέσω εφαρμογής στο κινητό του, μπορεί να παρακολουθεί την κατανάλωση στο χώρο του.

«Κι εδώ πάντως κάνει εντύπωση το γεγονός, ότι ένα πλήρως σύγχρονο έργο συνδυάζεται με ελλιπή στόλο αυτοκινήτων για το προσωπικό και με την απουσία έστω ενός εργαζόμενου με ειδικότητα πληροφορικής στον Δήμο» σχολιάζει σε ανακοίνωσή της η «Δράση», δίνοντας στη συνέχεια το στίγμα της συζήτησης.

Η ανακοίνωση της «Δράσης»

«Η συζήτηση ξεκίνησε με αναφορά του Γιάννη Τσούτσια στην οπτική της ΔΡΑΣΗΣ ως μαχόμενης τοπικής προσπάθειας συμβολής με πολύπλευρη παρουσία 16 χρόνων στη ζωή της πόλης, που λειτουργεί εκτός κομματικών και εκλογικών λογικών, θέτοντας σε προτεραιότητα να ανοίξουν δρόμοι διασύνδεσης μέσα στην ίδια την κοινότητα, ανάμεσα σε διαφορετικές ομάδες, φορείς και πολίτες της πόλης, (ζητήματα καθημερινότητας, ποιότητας ζωής, πολιτισμού, εργασίας κα), έξω από το πλαίσιο του συστημισμού, της μικροπολιτικής, των τοπικών παραγόντων και των ασκούμενων πολιτικών χειραγώγησης. Στη συνέχεια πήραν τον λόγο οι εργαζόμενοι και κυριάρχησε το θέμα της Ναυτικής Βάσης, του αμαξοστασίου, και γενικότερα, της έλλειψης υποδομών στον Δήμο, αφού αυτός είναι ο κύριος λόγος που κάποιοι δεν απολαμβάνουν καλές συνθήκες εργασίας, (π.χ. έλλειψη αποδυτηρίων που υποχρεώνει τους εργαζόμενους της καθαριότητας να φεύγουν με το λεωφορείο ή το μετρό με τα ρούχα της δουλειάς), ενώ και οι Υπηρεσίες χωρίς τους κατάλληλους χώρους στερούνται βασικών δυνατοτήτων, να αναπτύξουν δηλαδή, οργανωμένα και με ασφάλεια, εργασίες που σήμερα είτε δεν γίνονται, είτε γίνονται άναρχα και ‘’κάτω από το χαλί’’. Στην έλλειψη υποδομών συμπεριλαμβάνεται και η έλλειψη κατάλληλων μηχανημάτων, όπως π.χ. ενός κλαδοφάγου – κλαδοθρυμματιστή, με τον οποίο θα μπορούσαν να γίνονται ολοκληρωμένα και πιο σύντομα ορισμένες κρίσιμες εργασίας.

Το δεύτερο μεγάλο πρόβλημα που επισήμαναν οι εργαζόμενοι ήταν το θέμα της έλλειψης οχημάτων. Ο στόλος του Δήμου είναι μικρός, παλιός, ανεπαρκής και κακοσυντηρημένος, δεν εξασφαλίζει ασφαλείς μετακινήσεις. Αναφέρθηκαν στιγμιότυπα με οχήματα απαρχαιωμένα με μετέωρους προφυλακτήρες, δεμένους με σύρματα, και με πόρτες που αποκολλήθηκαν εν κινήσει. Αναφέρθηκαν επίσης συχνές βλάβες και δαπανηρές επισκευές αυτοκινήτων που θα έπρεπε να έχουν αντικατασταθεί. Ο μικρός στόλος έχει ως συνέπεια να αναγκάζονται να μετακινούνται οι εργαζόμενοι με τα ιδιωτικά τους αυτοκίνητα σε εργασίες του Δήμου! Μετακινήσεις παράνομες και συχνά επικίνδυνες, αφού πολλοί μετακινούνται με το ίδιο Ι.Χ.. Τα ίδια και στην Ύδρευση. Οι υπάλληλοι δεν μπορούν να πάνε στη δουλειά τους γιατί δεν υπάρχει όχημα! Το μοναδικό αυτοκίνητο προσωπικού, ένα μικρό Atos, έχει αγοραστεί το 2000… Πολύ συζήτηση έγινε και για το ‘’νταβατζιλίκι’’ (όπως, χαρακτηριστικά ειπώθηκε) της χωματερής και το τεράστιο κόστος που συνεπάγεται η μεταφορά, η απόθεση και η ταφή των απορριμμάτων για τους Δήμους. (‘’Τι ακριβώς προσφέρουν φορείς, όπως ο ΕΣΔΝΑ και υποχρεωνόμαστε να πληρώνουμε τέτοια ποσά;’’) Αναφορά έγινε και στη μεγάλη αύξηση του κόστους ταφής σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, παρά το ότι σήμερα τα απορρίμματα στέλνονται διαχωρισμένα από τους δήμους και έτοιμα για ανακύκλωση. Τα ίδια και με το περιεχόμενο των μπλε κάδων. Ο Δήμος Βριλησσίων με υπόλειμμα 25% επί του βάρους τους, χρεώνεται σαν να έχει υπόλειμμα 50%, με το μέσο ποσοστό όλων των Δήμων, ανεξάρτητα δηλαδή, από το ακριβές ποσοστό ανακύκλωσης που ο ίδιος επιτυγχάνει. Την ίδια ώρα, όπως ειπώθηκε, ‘’υπέρογκα κόστη προϋπολογίζονται για υποδομές, όπως το εργοστάσιο στη Φυλή, όπου ο προϋπολογισμός των 640 εκατ. ευρώ για την κατασκευή του φαντάζει αστρονομικός’’. Εδώ οι εργαζόμενοι επεσήμαναν ότι οι διοικήσεις και οι αντιπολιτεύσεις των Δήμων δεν ασχολούνται με αυτά τα θέματα, ούτε διαμαρτύρονται, παρά την οικονομική αιμορραγία που τους προκαλούν αυτές οι αποφάσεις. Τέλος, επισημάνθηκε ότι ο Δήμος Βριλησσίων, παρά τα καλά του αποτελέσματα στον τομέα της ανακύκλωσης, δεν ανταμείβεται αναλόγως. Επί διοικήσεων Μανιατογιάννη δεν έχει παραχωρηθεί από την Περιφέρεια στον Δήμο ούτε ένα απορριμματοφόρο, ιδιαίτερα μάλιστα αυτό το οποίο χρησιμοποιείται για τη συλλογή των οργανικών, το οποίο έχει παραχωρηθεί στους περισσότερους άλλους Δήμους.

Το τρίτο σημαντικό ζήτημα που προέκυψε από τη συζήτηση, αφορά στην ελλιπή επικοινωνία σε κάποιες περιπτώσεις, μεταξύ Υπηρεσιών και δημοτικής Αρχής, πράγμα που ενίοτε οδηγεί σε αποσυντονισμό. Ενδεικτικά, όπως ειπώθηκε, «η Υπηρεσία Ύδρευσης δεν ενημερώθηκε για την πρόσθετη χρηματοδότηση που απέσπασε ο Δήμος για να ολοκληρωθεί το έργο ψηφιοποίησης όλων των υδρομετρητών του προαστείου, παρόλο που η ίδια το εισηγήθηκε». Οι εργαζόμενοι περιέγραψαν επίσης με σαφήνεια την ανάγκη ενός σχεδίου στον Δήμο, (αυτό για το οποίο και η ΔΡΑΣΗ επιμένει στο δημοτικό συμβούλιο), να είναι ξεκάθαρο δηλαδή το τι σκοπεύει να πράξει η εκάστοτε διοίκηση σε συγκεκριμένα ζητήματα, όπως η Ναυτική Βάση, το πώς θέλει να αξιοποιήσει τους χώρους κτλ. Επισημάνθηκε μάλιστα ότι θα ήταν ευκταίο, όχι μόνο από την πλευρά της δημοτικής αρχής αλλά και από την αντιπολίτευση, να προχωρήσει το δημοτικό συμβούλιο σε αποφάσεις χωρίς να οπισθοχωρεί υπό το βάρος του πολιτικού κόστους σε ζητήματα όπως π.χ. η τύχη του Ο.Τ. 444, (του δημοτικού οικοπέδου Λ. Πεντέλης & Αναπαύσεως), ώστε κάποτε να αρχίσουν να υλοποιούνται τα σχέδια και να δημιουργούνται οι αναγκαίες υποδομές χωρίς να περάσει ακόμη μια εικοσαετία. Επισημάνθηκε μάλιστα, ότι οι προτάσεις πρέπει να συνοδεύονται από τις αντίστοιχες μελέτες. Αναφορά έγινε και στα συνεχή προβλήματα που προκαλούν στο οδόστρωμα οι παρεμβάσεις της ΔΕΔΗΕ και του Φυσικού Αερίου, επιβαρύνοντας και το προσωπικό του Δήμου.

Πιο αισιόδοξη παρουσιάστηκε από τους εργαζόμενους η εικόνα για το δοκιμαστικό πρόγραμμα συλλογή πόρτα- πόρτα που διεξάγεται, καθώς εκτιμήθηκε ότι οι 4 εργαζόμενοι που διατίθενται επαρκούν, ενώ και οι δημότες που συμμετέχουν ανταποκρίνονται. Τέλος, ανησυχία και προβληματισμός εκφράστηκε για την γενικότερη έλλειψη προσωπικού, καθώς με τις συνεχείς συνταξιοδοτήσεις και χωρίς αντικατάσταση του προσωπικού λόγω απαγόρευσης των προσλήψεων, (ιδίως θέσεων Πανεπιστημιακής και Τεχνικής Εκπαίδευσης), η κατάσταση προμηνύεται δυσοίωνη, μάλιστα άμεσα σε ό,τι αφορά τις υπηρεσίες «αιχμής» εάν αποχωρήσουν οι «συμβασιούχοι covid»»

Τα συμπεράσματα

« Συμπερασματικά, η συνάντηση υπήρξε αποδοτική, ουσιαστική και ανθρώπινη. Και οι τέσσερεις μετέχοντες από την πλευρά της ΔΡΑΣΗΣ, σκεφτήκαμε, ότι κρίμα που αυτή άργησε να πραγματοποιηθεί! Και φύγαμε πιο πλούσιοι. Όχι μόνο γιατί μάθαμε πολλά, αλλά γιατί συναντήσαμε ανθρώπους που αγαπούν τη δουλειά τους και αντιλαμβάνονται τον ρόλο τους απέναντι στην τοπική κοινωνία και την Πόλη. Άλλωστε, οι περισσότεροι δημοτικοί υπάλληλοι είναι κάτοικοι Βριλησσίων, οι ίδιοι απολαμβάνουν τα αποτελέσματα της δουλειάς τους…

‘’Η ΔΡΑΣΗ είναι η μόνη δημοτική κίνηση που κατά περιόδους μας επισκέπτεται’’, μας είπε φεύγοντας, ο διευθυντής μιας υπηρεσίας. Αναρωτιόμαστε, πέρα από πολιτικές διαφωνίες ( ή μήπως ακριβώς γι’ αυτές; ), πώς είναι δυνατόν, μέσα σε μια πόλη όπως τα Βριλήσσια, δημοτικό συμβούλιο και εργαζόμενοι στον δήμο να μην έχουν καμία επικοινωνία… Να μην συζητούν ποτέ αυτά που θα υλοποιηθούν! Και κάτι ακόμη: Όπως όλοι, έτσι και οι εργαζόμενοι του Δήμου, έχουν ανάγκη να τους αναγνωρίζεται η προσπάθεια που καταβάλουν. Από όλους τους εμπλεκόμενους στα δημοτικά. Πρωτίστως από τους διοικούντες. Με δικαιοσύνη. Σε ό,τι πάντως μας αφορά, ένα παράθυρο συνεννόησης άνοιξε. Και θα το κρατήσουμε ανοιχτό. Ευχαριστούμε τους εργαζόμενους για την ανταπόκρισή τους».