2006-2018: Ο ιός της εσωστρέφειας χτύπησε τα Βριλήσσια

Η έλλειψη συναίνεσης ήταν μια από τις κακοδαιμονίες της δωδεκαετίας 2006-2018 που εμπόδισε την ανάπτυξη, αλλά και την υλοποίηση μεγάλων έργων στα Βριλήσσια.

Οι άλλοι, όμως, πετύχαιναν τις συναινέσεις

Ανδρέας Παχατουρίδης

Δήμαρχοι, όπως ο Ανδρέας Παχατουρίδης, ο Διονύσης Χατζηδάκης, ο Γιώργος Πατούλης άλλαξαν τους Δήμους τους γιατί, χάρη στην προσωπικότητά τους, πετύχαιναν ευρύτερες συναινέσεις στο δημοτικό συμβούλιο, αλλά και ομοιογένεια απόψεων στην δημοτική ομάδα της οποίας ήταν επικεφαλής.

Διονύσης Χατζηδάκης

Χωρίς «διασπάσεις», χωρίς εσωτερικές έριδες, χωρίς την εσωστρέφεια που αποτελεί την κατάρα της τοπικής αυτοδιοίκησης στην Ελλάδα, ανεδείχθησαν σε τοπικούς ηγέτες όχι τόσο για εκπλήρωση προσωπικών φιλοδοξιών, όσο για την προσφορά στους συνδημότες τους.

Γιώργος Πατούλης

Πέτυχαν, επίσης, να δημιουργήσουν διαύλους επικοινωνίας με τις εκάστοτε κυβερνήσεις εξασφαλίζοντας έτσι οικονομικούς πόρους και επιπλέον χρηματοδοτήσεις για τα μεγάλα έργα που έκαναν στο Περιστέρι, στο Παλαιό Φάληρο ή στο γειτονικό Μαρούσι.

Η οικονομική κρίση έφερε πολιτική ωριμότητα

Το ίδιο συνέβη και με ορισμένους άλλους δημάρχους στην Ελλάδα που κατάφεραν να αναδειχθούν με σκληρή δουλειά, αλλά και με πολιτική ωριμότητα σε τοπικούς άρχοντες με ευρύτερη αποδοχή και επιρροή την οποία αξιοποίησαν προς όφελος των δημοτών τους.

Η οικονομική κρίση η οποία έπληξε και την τοπική αυτοδιοίκηση συσπείρωσε στους Δήμους αυτούς τις δημοτικές παρατάξεις οι οποίες, σε σημαντικό βαθμό, παραμέρισαν τις όποιες πολιτικές (αλλά και προσωπικές!) διαφορές τους.

Έτσι κατάφεραν όχι μόνον να αντιμετωπίσουν από κοινού τα προβλήματα, αλλά και να κάνουν, όλοι μαζί, σημαντικά έργα για τις πόλεις τους.

Στα Βριλήσσια έγινε το αντίθετο!

Η προνομιούχος γεωγραφική θέση των Βριλησσίων

Δυστυχώς το αντίθετο συνέβη στα Βριλήσσια όπου η εσωστρέφεια και οι άγονες αντιπαραθέσεις κυριάρχησαν σε αυτήν την δωδεκαετία.

Γι’ αυτό χάθηκε το τρένο της τοπικής ανάπτυξης, τελμάτωσε η αξιοποίηση ακόμη και των ήδη υπαρχόντων έργων και δεν υπήρξε καμία πρόοδος στην εκμετάλλευση της όποιας δημοτικής περιουσίας.

Στην ουσία μπήκαν όλα στον διαχειριστικό αυτόματο.

Αυτός ο σπόρος της διχόνοιας είναι πια καιρός να εξαλειφθεί από τα Βριλήσσια ώστε ο Δήμος (που έχει όλα τα φυσικά πλεονεκτήματα!) να ξαναγίνει Δήμος-πρότυπο αφού δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από το Περιστέρι, το Μαρούσι ή το Παλαιό Φάληρο, εκτός, ίσως, στην περίπτωση του Παλιού Φαλήρου, από την θάλασσα.

Μόνον την θάλασσα έχουμε να ζηλέψουμε από το Παλαιό Φάληρο